dünya değişmek zorunda

          Mutluluğun sana çağırdığı sokaklardayım sandım. Oysa yalnızlığın takipçisi olmuşum. Soğuğun şahidi soluğum, kurt iştahı çağıran çaresizlik gözlerimdeki buğu. Söyle nasıl yıktın bu çocuğu? Yıkılanlar kahvesi yeni bir aşka kadar açık, viran yürekler nereye yeni bir sevda inşa edelim telaşında. Bu kadar vurguna nasıl dayandın bu genç yaşında?

          Düşünce sağanağında zorla varıyorum şifa büfesine. Yüz sürsem, belki kavuşuruz, yetiş Baba Türbesine...