dünya değişmek zorunda

   Ve kendi sınırlarımıza koşuyoruz kaçtığımız merkezimize, yüreğimize, özümüze döneceğimiz günün özlem dolu vuslatından habersiz. Zaman arkadaşlık etmiyor bize ama vurmuyorda saatler terkedilmişliğin bıraktığı yalnızlık yarasına. Önce bir özlem ardından da düşler görünüyor tükenen umutların ıslattğı gözlerden.

   Kendimizle başlıyor ve kalabalık bitirmeyi umuyoruz ama ne fayda: her bedende bir yüreklik yer var ama o değil mi zaten binlerce yürek taşıyan. İşte bu güç için GÜVEN lazım hepimize, dostlarımıza, yakınlarımıza, dünyaya, kendimize... Onsuz atılan her adım ne kadar güvenli olabilir ki bizim için. önce Güven, kendimize, özümüze Güven...