dünya değişmek zorunda

     Çok değil bir dost, yeterde artar bile beni hayata bağlamaya. Ya arkadaşım biz sana yetmedik mi? Gözlerinin feri bir mermiyi ateşlemek için miydi? Ne oldu yani bizden ayrılmakla...?

     Yıllar önce okuduğum kitap geldi alkıma: Tanrıyla dohbet. Ne garipti! Sen şimdi bize diyorsun ki ben tanrıyla sohbet etcem. Bizden bu kadar sıkıldın yani...

     Gördüğüm ve dokunduğum ilk soğuk bedendin sen. Yoksa inanmayacaktım gidişine. Gerçi hala inanmıyorum ama elden de birşey gelmiyor.

     Çok iyi öğrendim "Elimden birşey gelmez."in ne olduğunu. Çok iyi biliyorum cevapsız soruların soru olmadığını aslında. Sen canından geçerken ben cevaplardan geçtim be İbrahim...

     Şimdi hayatımda bir eksiklik var dolmamacasına ve ben bir yokluğun pençesinde yaşayacağım senle dolu birkaç anımı ne pahasına olursa olsun.

     Seçtiğin uzun ve bilinmez yolda sonsuz mutluluklar dilerim İbrahim. Ben ve diğer arkadaşların yaşayarak intihar etmeyi seçiyoruz ve sana soruyoruz:

     YAŞAMAK SEÇİMDEĞİL MİYDİ?  

      (İbrahim Ünsal dostumun anısına)